Nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van leuke acties, nieuwe artikelen en aanbiedingen van Jonge Gezinnen? Meld je aan voor de nieuwsbrief!

VoordeelPas

Wil je korting op o.a. dagjes uit, (kinder)kleding of vakanties? Vraag dan voor maar € 12,50 de Jonge Gezinnen VoordeelPas aan.

Zwanger Box

Weer zwanger? Vraag dan nu de gratis Felicitas Zwanger Box aan.
Delen via

Jongens en meisjes opvoeden

Jongens en meisjes opvoeden
Je zoon speelt met een pop, je dochter met een auto. Alles over de verschillen in opvoeden van meisjes en jongens.
Dát er verschillen zijn tussen jongens en meisjes is een waarheid als een koe.
Martine Delfos, bio-psycholoog en auteur van het boek 'Verschil mag er zijn': ‘Er bestaat een aangeboren neiging om hersenen verschillend te gebruiken en te ordenen. Dat bepaalt het gedrag van kinderen, ook al als ze heel klein zijn.

Zo blijkt uit onderzoek dat meisjesbaby’s vanaf dag één langer naar mensen kijken. Jongensbaby’s richten hun blik langer op voorwerpen. En ook hun voorkeur voor speelgoed verschilt al snel. Hebben meisjes liever zachte, lichtgekleurde voorwerpen, jongetjes houden van harde, donkergekleurde materialen.

Dat heeft te maken met de hormoonhuishouding: testosteron bij de jongens, progesteron bij de meisjes. In die zin hebben we als ouders dan nog geen invloed en is zo’n voorkeur dus aangeboren.'

Onbewuste rol van ouders

In de peutertijd spelen meisjes liever binnenshuis vader en moedertje. Jongens spelen hamertje tik, trekken er op uit, en verbouwen de boel. Meisjes willen graag lief gevonden worden en vissen naar complimentjes door met een roze stoffer en blik in de weer te gaan.

Maar doen wij als ouders – en leidsters in de kinderopvang – ook een duit in het zakje en stimuleren we dit seksetypische gedrag? Want we geven een jongen maar al te graag een ridderhelm en een meisje een verpleegsterset.

Martine Delfos vindt het vooral belangrijk dat je rekening houdt met het kind als individu en je aanpak niet ophangt aan het feit dat je kind nou eenmaal een jongetje of een meisje is. Een standaard jongen of meisje bestaat gewoon niet. Zoek naar de voorkeur van je kind, welke kant die ook uitgaat.

Eigen ontwikkeling

Martine Delfos: ‘Geef je kind recht op die eigen ontwikkeling. Het is goed om rekening te houden met bepaalde verschillen. Stimuleren van jongens- of meisjesactiviteiten, is op zich ook niet erg. Maar geef ook alternatieven. Bied je zoon ook eens een pop aan, zonder uit te stralen dat hij er mee móet spelen. Leer hem gewoon de wereld ontdekken en wees niet bang dat hij zich te veel als een meisje gaat gedragen. Kinderen leren vanzelf om zich later in de maatschappij aan te passen. Bijvoorbeeld omdat ze gepest worden als ze meisjeskleren blijven dragen.’

Jongens stoeien, meisjes doen lief

‘Emancipatoir opvoeden betekent in mijn ogen trouwens niet dat je jongens meisjesdingen láát doen, maar een jongen zichzélf laat zijn,’ vindt Martine Delfos. ‘Geef je zoon dus geen roze om hem vrouwvriendelijk te maken, maar als hij dat gewoon een mooie kleur vindt.

En bind een kind niet te veel in, maar leer hem zelf zijn grenzen te ontdekken. Want kort door de bocht gezegd: een jongen voelt zich juist veilig door de competitie aan te gaan en moet die grenzen leren ontdekken. Daar heeft hij later ook wat aan. En laat een meisje gewoon doorgaan met aardig doen, maar leer haar ook voor zichzelf opkomen. Ze overleeft het ook wel als níet iedereen haar aardig vindt. Maar ga vooral niet voorbij aan het voorkeursgedrag.’

Klaarstomen voor later

Niet alleen de sekse van je kind speelt een rol bij de manier waarop kinderen soms jongen- of meisjesachtig worden opgevoed. Moeders hebben vaker een beschermende rol. Vaders zijn meer geneigd te experimenteren en uit te dagen om hun kind klaar te stomen voor later. Een vader gooit zijn kind in de lucht, zijn moeder roept: voorzichtig! Een moeder kan haar zoon helpen zijn gevoelens onder woorden te brengen, een vader helpt zijn dochter beter voor haar belangen op te komen.

Maar beide kanten zijn belangrijk in de opvoeding. En die vader van dat zoontje in een prinsessenjurk hoeft niet per se ongeëmancipeerd te zijn, maar is misschien gewoon bang dat zijn zoon zich later niet kan redden in de maatschappij en gepest zal worden om zijn meisjeskleding. Misschien kan hij als vader beter tegen die jurk als hij merkt dat zijn zoon zich goed kan redden in de groep.

Natuurlijk heeft niet ieder kind het geluk van twee ouders die bij elkaar zijn. Dus vraag als alleenstaande moeder gewoon eens advies aan een broer of buurman met een mannelijke blik, als je je verbaast over het gedrag van je zoon.







Jonge Gezinnen Facebook pagina