Onze zoon (3) is nogal eigenwijs. Als hij iets niet wil, doet hij het niet. Wat wel helpt is juist andersom iets zeggen, zodat hij kan tegenspreken. En dat wil hij graag.
Dus bijvoorbeeld als hij iets moet pakken, dan maak ik er een grapje van en zeg op een plagerige toon: ‘Nee, jij kunt je trui niet pakken. Dat geloof ik niet.’ Dan gaat hij helemaal glimmen en juist zijn trui pakken. Daarna geef ik hem een compliment, dat hij het goed gedaan heeft.
Is dat acceptabel? Ik maak er een soort grapje van, maar toch zeg ik regelmatig dat hij iets niet wil of kan.