Nieuwsbrief
Op de hoogte blijven van leuke acties, nieuwe artikelen en aanbiedingen van Jonge Gezinnen? Meld je aan voor de nieuwsbrief!
VoordeelPas
Wil je korting op o.a. dagjes uit, (kinder)kleding of vakanties? Vraag dan voor maar € 12,50 de Jonge Gezinnen VoordeelPas aan.
Zwanger Box
Weer zwanger? Vraag dan nu de gratis Felicitas Zwanger Box aan.
Stotteren
Oftewel: niet vloeiend praten.
Veel kinderen stotteren wel eens tussen het tweede en vijfde levensjaar. Bij een aantal hiervan gaat dit niet vanzelf over en kun je spreken over een spraakstoornis.
Oorzaak van stotteren
Spreken is een complexe vaardigheid: gedachten, ideeën of gevoelens worden omgezet in taal en deze taal wordt omgezet in spraakbewegingen. Er zijn meer dan 100 spieren die via de zenuwbanen worden aangestuurd om op het juiste moment de juiste beweging te maken, met de juiste snelheid en kracht. Dit vereist een strakke coördinatie en timing. Bij kinderen die aanleg hebben om te gaan stotteren is deze timing niet helemaal perfect.
Ook kan de omgeving en het karakter van een kind een rol spelen in het al dan niet ontwikkelen van stotteren. Kinderen die snel gespannen zijn of heel onzeker, hebben meer kans om stotteren te ontwikkelen. Dit zal vooral een rol spelen als het kind wat ouder wordt en zich bewuster is van zijn of haar omgeving.
Ook kan de omgeving en het karakter van een kind een rol spelen in het al dan niet ontwikkelen van stotteren. Kinderen die snel gespannen zijn of heel onzeker, hebben meer kans om stotteren te ontwikkelen. Dit zal vooral een rol spelen als het kind wat ouder wordt en zich bewuster is van zijn of haar omgeving.
Weetjes over stotteren
- Stotteren komt vaker bij jongens dan bij meisjes voor (3:1).
- Als één ouder stottert is er 25% meer kans dat een kind gaat stotteren.
- Stotteren komt bij ongeveer 5% van de kinderen voor en bij 1% van de volwassenen.
Kenmerken van stotteren
- Het verlengen of herhalen van klanken, lettergrepen en woorden
- Woorden die met spanning uit de mond worden geperst
- Emotionele spanning bij het spreken
- Fysieke spanning bij het spreken (met de ogen knipperen, de lippen op elkaar persen)
- Het vermijden van situaties uit angst om te gaan stotteren
- Het omzeilen van woorden of klanken
Kinderen die stotteren hebben een of meerdere van bovenstaande kenmerken. Wel is het zo dat bij iedereen die stottert de nadruk op andere punten ligt. Elk kind en volwassenen heeft dus een eigen manier van stotteren.
Behandeling bij stotteren
Als een kind na zijn vijfde verjaardag nog hakkelend praat, dan kan een kind geobserveerd worden door een logopedist of stottertherapeut. Deze kan vaststellen of er echt sprake is van stotteren. Blijkt een kleuter niet te broddelen of slechts tijdelijk te stotteren, dan is het belangrijk dat een kind behandeld wordt. Niet alleen omdat het belangrijk is om duidelijk te kunnen praten om zo verstaanbaar te zijn, maar ook voor zijn of haar zelfvertrouwen.
Drie vormen van therapie
Er zijn drie vormen van therapie mogelijk bij jonge kinderen:
- Indirecte therapie. Hierbij wordt een kind niet rechtstreeks behandeld maar
krijgen de ouders tips van een logopedist en stottertherapeut, hoe ze met hapering om kunnen gaan en waar ze op moeten letten. De deskundige zal de ouders dus aan de zijlijn coachen om hun kind zelf te begeleiden. - Actieve therapie. Hierbij werkt een logopedist of stottertherapeut met het kind zelf. Meestal gaat dit door middel van spelletjes, waarbij het kind technieken aangeleerd krijgt om het stotteren te verminderen.
- Niet-reguliere therapieën. Dit zijn behandelmethoden die zijn ontwikkeld door mensen die geen beroepsgerichte opleiding gevolgd maar bijvoorbeeld ervaringsdeskundigen zijn. Deze therapieën zijn niet gebonden aan kwaliteitseisen vanuit de overheid. De therapieën bestaan vaak uit een standaardaanpak, die bij alle deelnemers wordt toegepast.
